o patronie

Kapitan Konstanty Matyjewicz-Maciejewicz.

------------------------------------------------------------------------- źródło: Wikipedia

Konstanty był synem Ludwika, podpułkownika artylerii armii rosyjskiej. W 1908 ukończył Korpus Kadetów w Połtawie, po czym szkolił się w Morskim Korpusie w Petersburgu. Po ukończeniu szkoły (1911) służył w rosyjskiej marynarce wojennej - na krążowniku pancernym „Ruryk”, na krążowniku „Aurora” i kanonierce „Siwucz”. We wrześniu 1915 został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Pływania Podwodnego. Służył na różnych jednostkach, a w paźdz. 1916 został zastępcą dowódcy okrętu podwodnego AG-15. Gdy podczas ćwiczebnego zanurzenia (8 czerwca 1917) okręt zatonął na głębokości 27 m, a pomoc nie nadchodziła, podjął wraz z pięcioma marynarzami udaną próbę wydostania się z niego. Było to wydarzenie bez precedensu. Po remoncie AG-15 został jego dowódcą. Zdemobilizowany w kwietniu 1918, pracował w Połtawie, w latach 1919–1921 pływał na statkach handlowych. 20 września 1920 otrzymał radziecki dyplom kapitana żeglugi wielkiej.

W 1921 Maciejewicz repatriował do Polski i podjął pracę jako wykładowca w Szkole Morskiej w Tczewie. Później został przeniesiony na szkolny żaglowiec „Lwów” jako III oficer, od lipca 1922 jako starszy oficer, a po nostryfikacji dyplomu Kapitana Żeglugi Wielkiej pod koniec 1926 objął dowództwo „Lwowa”. Po zastąpieniu  „Lwowa” statkiem „Pomorze” (późniejszy „Dar Pomorza”) został jego komendantem. Podczas holowania „Pomorza” z St. Nazaire do stoczni remontowej Nakskov w Danii, wskutek sztormu u wybrzeży bretońskich statek bez zdolności manewrowych zerwał się z holu i tylko dzięki doświadczeniu Maciejewicza został uratowany od rozbicia. Przez kolejnych osiem lat Maciejewicz był komendantem „Daru Pomorza”. W tym okresie poprowadził trwający blisko rok rejs dookoła świata (1934/35) – pierwszy rejs polskiej jednostki na tej trasie. W połowie 1938 został kierownikiem zaocznych kursów szkoleniowych dla marynarzy i rybaków dalekomorskich, a w maju 1939 zastępcą dyrektora Państwowej Szkoły Morskiej.

Po wybuchu II wojny światowej Niemcy kazali przekształcić szkołę w szpital. 25 września 1939 Konstanty Maciejewicz został wraz z innymi wykładowcami PSM zatrzymany przez gestapo i skierowany do Nidowa koło Gdańska do przymusowych prac polowych, a następnie do budowy obozu w Stutthofie. Dzięki zabiegom żony 18 grudnia 1939 został zwolniony i wyjechał do Warszawy, gdzie przebywała rodzina. Czas okupacji spędził na terenie Generalnego Gubernatorstwa jako robotnik budowlany i tartaczny w majątku Kluczkowice.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej, 11 paźdz. 1944 Konstanty Maciejewicz podjął pracę w Lidze Morskiej w Lublinie, a potem w wydziale szkoleniowym Departamentu Morskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu w Bydgoszczy. Skierowany do Gdyni jako pełnomocnik dla zabezpieczenia PSM, został w maju 1945 jej dyrektorem i rozpoczął jej reaktywację. Wskutek przeniesienia Wydziału Nawigacyjnego PSM w 1947 wyjechał do Szczecina, gdzie organizował PSM od podstaw i został jej dyrektorem (do 1953r.). Przez krótki czas dowodził żaglowcem szkolnym „Zew Morza”, a od 1 listopada 1953 pracował w szczecińskim oddziale Polskiego Rejestru Statków jako inspektor. W listopadzie 1962 przeszedł na emeryturę, pozostał jednak nadal doradcą w PRS, ławnikiem w Szczecińskiej Izbie Morskiej i przewodniczącym komisji egzaminacyjnej PSM. Zmarł 25 listopada 1972 w Szczecinie.